Ook in 2026 blijf ik mijn gedachten en ervaringen delen via blogs op het internet. Het schrijven helpt me om grip te krijgen op de ontwikkelingen die mij als publiek persoon bezighouden – en dat is voor mij meer dan alleen een verslag maken. Door mijn observaties en emoties op papier te zetten, kan ik ze scherper bekijken en een plek geven. Het van me afschrijven is voor mij belangrijk omdat het mij rust brengt en ruimte schept om verder te kijken dan de hectiek van alledag. Het geeft me de mogelijkheid om mijn gevoelens te ordenen en te relativeren, zodat ik niet vastloop in piekeren en juist nieuwe inzichten kan opdoen.
Bovendien hoop ik met mijn blogs niet alleen mezelf te helpen, maar ook anderen te raken, te inspireren of herkenning te bieden. Het delen van persoonlijke reflecties over actuele gebeurtenissen kan ons verbinden en samen laten nadenken over wat ons bezighoudt. In deze turbulente tijden, waarin de wereld soms op zijn kop staat en onzekerheid de boventoon voert, zie ik het schrijven als een ankerpunt. Het is mijn manier om orde te scheppen in de chaos, mijn ervaringen te delen en samen met de lezer te zoeken naar betekenis. Op die manier hoop ik dat mijn blogs niet alleen mijn eigen hoofd leegmaken, maar ook bijdragen aan een breder begrip en een gevoel van verbondenheid.
Geopolitieke chaos
Laat ik beginnen met een reflectie op de politieke situatie sinds 2021. Vijf jaar na de bestorming van het Capitool op 6 januari, een gebeurtenis die wereldwijd werd beschouwd als een keerpunt in de Amerikaanse democratie, is het politieke landschap ingrijpend veranderd. De afzettingsprocedure tegen Trump bleef destijds steken, en na een relatief rustige periode onder president Biden, is Trump opnieuw verkozen. Zijn tweede ambtstermijn, inmiddels bijna een jaar onderweg, heeft de Verenigde Staten en de wereld op scherp gezet. Volgens rapporten is circa de helft van de controversiële Project 2025-agenda uitgevoerd, wat geleid heeft tot aanzienlijke binnenlandse onrust en verdeeldheid (zie o.a. The New York Times).
Geopolitiek zijn de verhoudingen verder onder druk komen te staan. Trumps wisselende relatie met Poetin heeft gevolgen voor het conflict in Oekraïne, waar de bevolking nog altijd zwaar te lijden heeft onder Russische aanvallen. Hoewel Oekraïne standhoudt, is de steun vanuit de VS wisselend en afhankelijk van de politieke wind Ook elders in de wereld zijn er verschuivingen: de Chinese president Xi lijkt kansen te zien in Taiwan, geïnspireerd door internationale precedentwerking. De kidnapping van de Venezolaanse president door Amerikaanse troepen, met het oog op oliebelangen is een stunt die de internationale rechtsorde op zijn grondvesten doet schudden. Al durven Europese politieke leiders inclusief onze minister an buitenlandse zaken, dat nog niet hardop te zeggen
Daarnaast is er het opvallende streven van Trump om Groenland te verwerven, een idee dat al in zijn eerste termijn werd geopperd en opnieuw de kop opsteekt. Officieel zijn er geen concrete stappen gezet richting annexatie, maar het debat over grondstoffen en geopolitieke invloed blijft actueel en is volgens de dagbladen de nieuwe Amerikaanse ambassadeur in Denemarken de aanstichter van de revival van dat gekke idee.
Een kritische reflectie is nodig op de rol van techbedrijven en het Project 2025-netwerk. Figuren als Bezos, Musk, Zuckerberg en Altman zijn niet slechts invloedrijke ondernemers. Hun invloed op beleid en publieke opinie is aanzienlijk. Met hun economische en sociale macht vormen ze een belangrijke drijfveer achter het streven naar autocratie zoals de machtsgreep van Trump betiteld kan worden.
Alternatieve scenario’s verdienen aandacht. Wat als Europa zich actiever zou opstellen tegenover de Amerikaanse machtsverschuiving? Een sterker en eensgezind Europees beleid zou mogelijk een tegenwicht kunnen bieden, zowel op het gebied van diplomatie als defensie. Dit vraagt echter om politieke wil, samenwerking en het durven nemen van duidelijke stelling. Door bijvoorbeeld economische sancties, het versterken van defensiesamenwerking of het initiëren van internationale dialogen, kan Europa invloed uitoefenen en bijdragen aan stabiliteit. De europeese samenwerking gericht op de ondersteuning van Oekraine is een goed voorbeeld van hoe richting gegeven kan worden aan een toekomstige ontwikkeling zonder volledig afhankelijk te blijven van de amerikaanse luimen.
Persoonlijk ervaar ik deze ontwikkelingen als verontrustend. Ze roepen herinneringen op aan de opkomst van het fascisme in de jaren dertig. Veel nieuws vliegt aan mij voorbij, maar het luisteren naar podcasts van Maarten van Rossum helpt mij om de gebeurtenissen in perspectief te plaatsen. Zijn analyses maken duidelijk dat Europa tot nu toe relatief weinig last heeft gehad van Amerikaanse expansie, in tegenstelling tot regio’s als Zuid-Amerika en Azië, waar de invloed al langer voelbaar is.
De vraag blijft: hoe kunnen wij als Europeanen ons verhouden tot deze geopolitieke verschuivingen? Meer betrokkenheid, kritische dialoog en het zoeken naar gezamenlijke oplossingen lijken noodzakelijk. Uiteindelijk hoop ik dat deze reflectie bijdraagt aan het begrip van de situatie en aan het besef dat internationale verhoudingen voortdurend in beweging zijn – en dat wij als burgers, politici en opiniemakers niet langs de zijlijn hoeven te staan.
dorpsniveau
Veel van mijn dagelijkse activiteiten draaien om de wijk waar ik woon. Als vrijwilliger ben ik intensief betrokken bij het buurthuis, waar verschillende verenigingen hun activiteiten organiseren. Mijn eigen bijdrage bestaat vooral uit het geven van computerondersteuning aan ouderen. Tijdens de wekelijkse inloop help ik met collega’s bij de beantwoording van vragen die buurtgenoten stellen. Het instellen van hun smartphone en het veilig gebruiken van internet zijn dan vaker voorkomend problemen. De gesprekken eromheen geven me niet alleen veel voldoening, maar zorgen er ook voor dat ik zelf actief blijf en mijn kennis blijf ontwikkelen.
Dit najaar kregen we van de gemeente een mooie uitdaging: dankzij onze gezamenlijke inzet over de afgelopen jaren wordt er geïnvesteerd in de verduurzaming van het buurthuis. Samen met de verenigingen en buurtgenoten ben ik nu betrokken bij het opstellen van plannen voor de verbouwing. Het vooruitzicht om hier in 2026 met de hele buurt aan te werken geeft me nieuwe energie; het is prachtig om te zien hoe de samenwerking leidt tot concrete verbeteringen voor ons allemaal.
hobbies
En ja dan zijn er nog zowat hobbies waar ik mijn tijd aan kan besteden. In de laatste weken van het jaar ben ik vooral bezig geweest om het stamboom onderzoek maar eens te voltooien. De beschijving van de 4 familielijnen van de grootouders is zo goed als voltooid. Ik wil er nu nog een beschrijving van maken die in ieder geval voor mijn familieleden een toegankelijk verhaal oplevert. De conclusie van de beginvraag “waar kom ik vandaan; wie is je vader en je moeder?” is nu zo onderhand wel te trekken. En als ik dat nu zo overzie, die conclusie moet nog netjes omschreven worden, snap ik heel veel van mezelf. Mijn band met de natuurlijke omgeving, mijn ambitie om bestuurlijk actief te zijn, mijn ondernemende en pragmatische instelling zijn aan de hand van die familiegeschiedenis goed te duiden.
De houtbewerking groeit voor mij uit tot een serieuze hobby. Waar ik vroeger vooral met fotografie mijn omgeving probeerde vast te leggen, sta ik nu steeds vaker in de werkplaats tussen het hout en het gereedschap. Het werken met mijn handen geeft me voldoening; de geur van vers hout en het geluid van de draaibank maken dat ik helemaal opga in het moment. Het maken van kommetjes en kandelaars lukt inmiddels goed, maar er zijn nog volop uitdagingen. Soms splijt het hout onverwacht, of lukt het niet om het idee in mijn hoofd om te zetten naar een mooi voorwerp. Toch leer ik van elk foutje en geniet ik van de ontdekkingstocht naar nieuwe vormen en technieken. Juist dat proces, het prutsen en doorzetten, maakt deze hobby voor mij zo waardevol en leuk om te doen.
kanttekening bij mijn dag 