Zo net na de jaarwisseling begin ik aan een nieuwe blog.
Niet met het idee het hele jaar 2022 de revue te laten passeren. Dat heb ik al gedaan via de verwerking van alle foto’s die ik dat jaar heb gemaakt. Privé was het een goed jaar. Met vele ontmoetingen en leuke gebeurtenissen. Toch kan ik me heel goed vinden bij de spontane reactie die vanuit het publiek kwam toe Claudia Debreij haar terugblik wilde beginnen. Iemand zei: “Kutjaar” Dat die krachtige samenvatting de lading dekte begreep ik maar al te goed.
Maar ook dat Claudia daar iets genuanceerder tot die conclusie wilde komen.
Dat deed ze vervolgens. En als je het mij vraagt op een indrukwekkende manier.
Details hoef ik hier niet te herhalen. Kijk zelf maar wat en hoe ze dat zegt.
Haar boodschap benadrukte ze door in de finale ruim baan te geven aan de uit Rusland gevluchte ballerina Olga Smirnova. Ja, zo laat je op een indrukwekkende manier zien dat je het niet kunt laten bij het wensen dat komend jaar een goed jaar wordt. Je moet zelf daaraan bijdragen.
Kortom, wij moeten zelf van het jaar een goed jaar maken.

De ochtend daarna nam ik kennis van de boodschap die Zelenski gaf aan het volk van Oekraïne. Ondanks alle ellende die dat land de afgelopen ruim 300 dagen meegemaakt heeft weet hij een oprecht inspirerende boodschap te delen aan het Oekrainse volk en ook aan ons. Nee het is nog niet gedaan, verre van. Maar als je weet waar je het voor doet en gebruik maakt van de steun die je kunt krijgen, kan het gaan slagen. Wat mij betreft echt leiderschap in barre tijden www.bit.ly/3jyOG0a
De verbinding tussen beide verhalen maakt mij duidelijk wat we in 2023 moeten doen.
Ja, steun aan Oekraïne intensiveren omdat “hun strijd is ook onze strijd”.
En in eigen land echt orde op zaken zetten met de vele crises die in 2022 op ons bordje gekomen zijn. De ingezette transities vragen om een nadrukkelijk vervolg.
Alleen zo maken we van 2023 een goed jaar.