Een half jaar lang heb ik geen interesse gehad om een nieuwe blog te schrijven. Ik vroeg mezelf af waarom ik ermee door zou gaan. En die vraag zal ik nu maar eens proberen te beantwoorden. Een leven lang ben ik als kenniswerker actief geweest. Ook na mijn pensioen, inmiddels alweer 8 jaar geleden, ben ik dat in essentie nog steeds. Kennis verzamelen (leren dus), vertalen en overdragen naar anderen is mijn lust en mijn leven. In mijn laatste periode als raadslid heb ik het verschijnsel “bloggen” opgepikt en ben ik hiermee begonnen. Een veelheid van onderwerpen zijn zo langsgekomen. In zichzelf was die variatie prikkel om weer iets op te schrijven. En ja kennis verzamelen doe ik nog steeds. Inmiddels ben ik geen onderdeel meer van een politiek maatschappelijk debat. Die tijd is geweest. En eerlijk gezegd word ik behoorlijk naar van wat er nu dagelijks via het nieuws wordt voorgeschoteld. De waan van de dag viert welig hoogtij. Een perspectief waar deze ontwikkelingen naar toe gaan ontbreekt volledig. En als ik er al een lijn in kan trekken staat die mij helemaal niet aan. Zie bv eens hoe de klimaatverandering zich ontwikkelt en welk armoedige stappen we doen om al dat onheil te voorkomen. Of kijk eens naar de geopolitieke krachten die nu de ontwikkelingen beïnvloeden. Trump, Poetin, Xi Jinping en hoe ze verder mogen heten, het zijn kwajongens die onverantwoord omgaan met de hun gegeven macht. Dood en verderf is er het gevolg van. Of kijk eens naar de uitingen van de techmiljardairs. Ze hebben nooit genoeg en zijn in staat de goede technologische vondsten te misbruiken voor nog meer gewin. Nee, daar word ik niet vrolijk van. Mijn wereldbeeld is een ander. Maar de slinger van deze tijd beweegt zich eerder van mij af dan dat ze naar mij toekomt. De cartoon van Jip van den Toorn van zaterdag j.l. geeft wat mij betreft aardig weer in welk stressniveau ik zo langzamerhand ben aanbeland.
In mijn blogs heb ik nooit over mijn naaste en persoonlijke omgeving geschreven. Dat wil ik niet aan de grote klok die internet heet hangen. En vandaar dat ik bijna zoiets had als, ik stop met het schrijven van blogs. Toch zijn er nog een aantal zaken die ik hier wel graag kwijt wil. En die vormen dat ook de inspiratie voor komende blogs. De frequentie daarvan zal in ieder geval wisselend zijn.
Een mooie activiteit die ik uitvoer is gericht op de ontwikkeling van het Buurthuis Stegen35. Een beetje tegen de verdrukking van de tijdgeest in probeer ik met een aantal anderen een dergelijk buurthuis tot ontwikkeling te brengen. Binnenkort maken we hopelijk een aanvang met de verbouwing van de oude school waarin we nu allerlei verenigingsactiviteiten uitvoeren. Na de verbouwing gaan we aan de slag om er een echt buurthuis van te maken.
Een van de activiteiten die we daarvoor zijn gestart is de ontwikkeling van een eigen tuin. Die projectontwikkeling heeft aardig wat inspanning gekost maar zoals ieder opbouwend werk krijg je daar toch ook energie van. En zo hadden we onlangs de eerste echte ontwerp bijeenkomst.
Op 7 oktober zijn we gestart met het project voor de realisatie van de Tuin van Stegen 35. Het doel van deze bijeenkomst was om ideeën te verzamelen voor de inrichting van de tuin. Wat komt waar? En hoe gebruiken we de tuin bij al onze activiteiten? Na een korte introductie over de ontwikkeling van het project gingen we meteen aan de slag. Onder leiding van Tuinen van Zuid hielden we een workshop. Met behulp van een plattegrond op schaal verzamelden we ideeën. We gebruikten zandtafels, omdat die goed laten zien wat we bedoelen. Er deden maar twaalf mensen mee, maar aan ideeën was geen gebrek. Dat zie je op de bijgevoegde foto’s van de zandtafels, zoals we die na afloop hebben vastgelegd. Dit hebben we in het ontwerp verwerkt:
- We hebben rekening gehouden met de activiteiten in het gebouw, zodat de tuin hier goed op aansluit.
- Er zijn zit- en ontmoetingsplekken.
- Er komen een beweegtuin en een ruime moestuin.
- Op meerdere plekken kunnen bezoekers “plukfruit” oogsten.
- We hebben gelet op zichtlijnen, zowel binnen de tuin als naar buiten, bijvoorbeeld naar de kerktoren.
In een vervolgbijeenkomst worden de scenario’s uitgewerkt besproken en daarna gaan we aan de slag met het beplantingsschema. In januari gaat het werk echt beginnen.
Een tweede activiteit waar ik me voor inzet is het vergeten Café Buurthuis Stegen 35 heeft een inloop-huiskamer. Vrijwilligers heten daar iedereen welkom die zin heeft in een gezellig samenzijn. Onlangs hield het buurthuis een bijeenkomst over dementie. Deelnemers deelden hun eigen ervaringen en herkenden veel in elkaars verhaal. Ze wilden graag op een ontspannen manier met elkaar doorpraten. Zo is het Vergeten Café ontstaan. Voor ons staat bij het vergeten café de ontmoeting centraal. Er wordt gesproken met mensen die wellicht hetzelfde meemaken als ikzelf en we luisteren naar de verhalen van elkaar. Dit initiatief is een poging om elkaar verder te helpen. Of het gaat lukken weten we niet, maar voorlopig gaan we tweewekelijks aan de slag. Ja, door die ontmoetingen krijg ik in ieder geval nieuwe energie.
En dan heb ik ook nog een hobby die ik gelukkig aan huis kan uitvoeren. Deze zomer heb ik mijzelf een moderne draaibank cadeau kunnen doen. Ik heb al een tijdje op een oud versleten apparaat wat pogingen ondernomen en dus wat leergeld betaald. En nu ik het niet alleen erg leuk vind om te doen en er ook mooie dingen mee kan maken, is het een genot om daarmee aan de slag te kunnen gaan. En ja, als het product af is dan mag natuurlijk mijn zelfontworpen logo erop. Maar voordat het zover is, is het een uitdagende en toch ontspannen activiteit. Om een goed eindresultaat te kunnen bereiken zijn er op dat pad nogal wat hobbels te nemen. Maar dat maakt het voor mij juist leuk. En wie weet is het kanaal van deze blog ook geschikt om die ervaringen te delen.
